Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Sidirokastro. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ Καθημερινή πρωινή εφημερίδα Ν. ΣΕΡΡΩΝ, Σάββατο 5 & Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013, στην σελίδα 14. Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki) http://www.e-simerini.com/e/modules.php?name=News&file=article&sid=19171

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΟΤΑΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΑΡΧΟΝΤΕΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ 5.1.2013.pdf (1,5 MB)

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες

Ελλάδα ταλαιπωρείται από την αδυναμία της να επιλέξει τους σωστούς ανθρώπους. Συνηθισμένη να επαναπαύεται σε ένα φαύλο κύκλο πολιτικής οικογενειοκρατίας, με πρόσωπα που αναζητούν το κυβερνητικό προνόμιο ως σαν τοπικοί σωτήρες ή εθνοσωτήρες!!!

Αυτά τα στοιχεία έφεραν τη χώρα στη σημερινή πραγματικότητα και δημιούργησαν την ύφεση και τον ψυχολογικό πανικό. Οι 3.000 αυτοκτονίες είναι ένας ικανός αριθμός που θα δικαιολογούσε το «πολιτικό χαρακίρι» των ηγεσιών, που ανερυθρίαστα θύμωσαν με τους αυτόχειρες. Η θλιβερή φιγούρα των θυμάτων στους δρόμους και η ανεντιμότητα στη δημοσιονομική επιλογή των τελευταίων δεκαετιών έδειξαν την ελαστική εκλογική αντίληψη του κόσμου. Άλλωστε η λογική της επιλογής βασίστηκε στην προσωπική σχέση και τη συναλλαγή. Ακόμη και σήμερα η τρικομματική ηγεσία της χώρας επιλέγει με κριτήριο τους συσχετισμούς και πολύ λιγότερο με κριτήριο την αξιοποίηση προσωπικοτήτων που θα τιμούσαν το ρόλο τους.

Αυτό το πλαίσιο εμφανίζεται στους δήμους, στις γειτονιές, στους συλλόγους, στα συνδικάτα, σε όλο το κοινωνικό οικοδόμημα. Η αποπνικτική ατμόσφαιρα ξεκινά από την παρερμηνεία της δημοκρατίας και τον αποκλεισμό των «αρίστων» από τους δημοφιλείς και τους δικτυωμένους. Αυτοί που μπορούν να κινητοποιήσουν «κόσμο», που έχουν αναγνωρισιμότητα, αυτοί που έχουν ερείσματα σε σωματεία, σε φορείς, σε συλλόγους και ένα σωρό από άλλους διαύλους.

Ο λαός πέφτει θύμα των επιλογών του και φατριάζεται στο όνομα του συρμού και του κοινωνικού θορύβου. Η αλήθεια δεν αποτελεί ‘μέτρο’ επιλογής, αλλά η σκοπιμότητα και η αποδοχή των υποψηφίων αποτελεί το πιο σίγουρο πολιτικό όχημα. Η πρακτική τη διμοφιλίας αλλοίωσε την αξία των πολιτικών επιλογών και οδήγησε σε λανθασμένες αποφάσεις που άνοιξαν τους «ασκούς του Αιόλου». Η δημοκρατία των δημοφιλών προσώπων έφερε μπροστά τις πολιτικές μετριότητες που υπηρέτησαν ιδιοτελείς σκοπούς, ή δεν είχαν την διαπραγματευτική ικανότητα να υπερασπίσουν εθνικά ή περιφερειακά συμφέροντα.

Η πραγματικότητα της Ελλάδας δεν εξαντλείται στα τρία μνημόνια στη λίστα λαγκάρτ και στα σκάνδαλα των δημοτικών αρχόντων. Αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας τραυματισμένης δημοκρατίας, που αγιοποίησε όλες τις παρανομίες μιας παρηκμασμένης ηγεσίας που τρέχει να γλιτώσει από τα λάθη της και επιλέγει πάντα λάθος συνταγές για να καλύψει τη δική της ανικανότητα.

Οι επιλογές των ηγητόρων μας μοιάζουν με ασκήσεις πάνω στην άμμο, αλλά και οι αντιδράσεις των κοινοβουλευτικών ομάδων, μοιάζουν με μια ξεκούρδιστη μηχανή. Κανείς δε μπορεί να πείσει την κοινωνία για της επιλογές που γίνονται. Ακόμη και στα δημοτικά δρώμενα τα πράγματα έχουν πάρει τον ίδιο δρόμο. Οι δήμοι είναι ανήμποροι να υπερασπίσουν τους πολίτες. Οι τοπικοί άρχοντές δεν είναι σε θέση να αντιδράσουν στα ζητήματα που ταλαιπωρούν τους δημότες, το κίνημα της «αυτοοργάνωσης» πέρασε στα αζήτητα και κανείς δε μπορεί να ανακουφίσει την κοινωνία.

Η ταυτότητα της ψήφου.

Δεν υπάρχουν ηγέτες με όραμα, γιατί οι πολίτες έπαψαν να ελπίζουν. Αυτή η σχέση ανάμεσα στην ελπίδα και την προσπάθεια χάθηκε, αφού οι πολίτες ψηφίζουν μηχανικά, διαπλεκόμενα, υστερόβουλα και αδιάφορα. Αν αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της επιλογής των πολιτών (σε κεντρικό ή περιφερειακό επίπεδο), τότε οι εκπρόσωποι της κοινωνίας είναι από επαγγελματίες ως επικίνδυνοι και το κριτήριο των εκλογέων είναι αιχμάλωτο μιας πολιτικής φάρσας. Το τελευταίο ζήτημα είναι πολύ πιο σοβαρό, αφού βάζουμε τους ίδιους σχηματισμούς / πολιτικούς ηγέτες να διορθώσουν τα δικά τους λάθη κι επιτρέπουμε διάφορους επιφανείς συνενόχους να μας αποδίδουν ευθύνες.

Η ψήφος θέλει « ό ρ α μ α» και αποτελεί υποχρέωση των πολιτών, μόνο που στη δεδομένη στιγμή οι πολίτες πρέπει να λειτουργούν υπεύθυνα και όχι υστερόβουλα. Βέβαια η υστερόβουλη λογική οφείλεται στην ανυπαρξία του κοινωνικού πλαισίου. Η μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν αξιοποίησε ευκαιρίες και χρησιμοποίησε υποδομές για να διαχειριστεί τα ρουσφέτια των αρχόντων της τοπικής κοινωνίας. Σ’αυτή τη λογική δεν υπάρχει όραμα, υπάρχει μόνο στοχευμένη πελατειακή σχέση με τον κόσμο που ζητά το αυτονόητο, δουλειά!

Η ταυτότητα της ‘ενοχικής’ ψήφου πριμοδοτεί τη συγγενική σχέση στην τοπική κοινωνία και την υποταγή στο διαπλεκόμενο βιλαέτι του τοπικού βουλευτή, που μεταβιβάζει κληρονομικώ δικαιώματι την εξουσία πάνω στην πλειοψηφία της περιοχής που επηρεάζει. Η μεταπολιτευτική δημοκρατία ‘ξέχασε’ τις αξίες έξω από το πολιτικό σύστημα κι αυτές επέλεξαν ένα μοναχικό δρόμο που παρατηρεί, κρίνει αλλά για την ώρα σωπαίνει αινιγματικά!

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr

Ιστότοπος:

Twitter:

Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Σελίδα on Face book:

Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

http://www.facebook.com/pages/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%91-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%81%CF%8C%CF%82-Chris-Sintiki/181110781933472

Web Blogger:

Χρήστος Α. Κατσαρός Συγγραφέας http://christoskatsaros.blogspot.gr/2012/11/blog-post_29.html

Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια

http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr/2012/11/blog-post_24.html

Symmaxos-Chris.Sintiki

http://chris-sintiki.blogspot.gr/2010_11_01_archive.html

YouTube:

Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_ http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee

…………………………………………………………………………………………….

Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:

Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki), Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 12:59 μ.μ.

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Chris Sintiki, Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 1:06 μ.μ.

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Θάρρος Τόλμη Αλήθεια, Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 1:16 μ.μ.

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Χρήστος Α. Κατσαρός, Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 1:26 μ.μ.

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Chris Sintiki B, Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 1:37 μ.μ.

Η συνέπεια και η σοβαρότητα όταν επιλεγούμε άρχοντες -Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 5/1/2013 από Christos A. Katsaros, Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013 στις 1:49 μ.μ.

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!! Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.

Christos A. Katsaros-Χρήστος Α. Κατσαρός(Chris Sintiki)

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)*
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ Καθημερινή πρωινή εφημερίδα Ν. ΣΕΡΡΩΝ, Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012, στην σελίδα 13.

Διαβάστε το άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού ( Chris Sintiki) στην ηλεκτρονική εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ Καθημερινή πρωινή εφημερίδα Ν. ΣΕΡΡΩΝ 28/12/2012 Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)* · ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ . ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΚΑΤΣΑΡΟΣ http://www.e-simerini.com/e/modules.php?name=News&file=article&sid=19097

ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ . ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΚΑΤΣΑΡΟΣ 28.12.2012.pdf (765,8 kB)

Οι μέρες που θα ακολουθήσουν είθισται να λέγεται πως είναι μέρες αγάπης και βοήθειας προς τους αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη χωρίς να γίνεται διάκριση σε χρώμα, φύλο, γένος, πατρίδα ή θρησκεία. Το πανανθρώπινο μήνυμα «αγαπάτε αλλήλους» δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο από αυτή τη συγκυρία, αφού τώρα έχουμε όλοι την μοναδική ευκαιρία να υπερβούμε τον εαυτό μας και παρά την οικονομική κρίση και τα προβλήματα που αυτή δημιούργησε να δείξουμε το ανθρώπινο πρόσωπο της κοινωνίας. Ωστόσο είμαστε πραγματικά έτοιμοι για κάτι τέτοιο;

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με φαινόμενα ξενοφοβίας και φυλετικού εθνικισμού που τη γυρίζουν πίσω σε άλλες πιο σκοτεινές εποχές της Ιστορίας και σε πρακτικές που μόνο περήφανο δεν θα μπορούσαν να κάνουν το ανθρώπινο γένος.

Είναι αλήθεια ότι τα φαινόμενα αυτά δεν εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά εν μία νυκτί, αλλά οι γενεσιουργές αιτίες τους προϋπήρχαν, ενώ το φαινόμενο του ρατσισμού εκκολαπτόταν λάθρα στους κόλπους της κοινωνίας.

Αν αναλύσουμε μία - μία αυτές τις αιτίες θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ βαθύτερες από την προφανή δυσαρέσκεια για την προτίμηση αλλοδαπών στην αγορά εργασίας ή την έκρηξη της εγκληματικότητας λόγω της λαθρομετανάστευσης. Αυτά στάθηκαν απλώς η Κερκόπορτα μέσα από την οποία κατάφεραν να εισχωρήσουν και να διακινηθούν επικίνδυνες ιδέες που βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε οργισμένους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου ή σε αφελείς οπαδούς μιας πολιτιστικής και φυλετικής ανωτερότητας. Όμως, όπως παραδέχεται η επιστήμη, προσδιορίζει` κανείς τον άλλο ανάλογα με το πώς αυτοπροσδιορίζεται ο ίδιος ∙ οι έννοιες λοιπόν της ανωτερότητας ή της κατωτερότητας μιας ομάδας ανθρώπων είναι σχετικές και έχουν να κάνουν με τις επικρατούσες αξίες και παραδοχές της κάθε κοινωνίας και της κάθε εποχής. Η ρήση «πας μη Έλλην βάρβαρος» αποδεικνύει πως η ετερότητα προσδιορίζεται μέσα από την ιδιοσυστασία του καθενός.

Έτσι λοιπόν επειδή ουσιαστικά οι ‘‘άλλοι’’ είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας και των κοινωνικών αξιών κάθε τι ξένο ή διαφορετικό προξενεί φόβο, είτε απέναντι στο άγνωστο είτε απέναντι σε αυτό που αρνούμαστε να παραδεχτούμε. Οι κοινότητες Ρομά και Αθιγγάνων ήταν οι πρώτες που ‘‘τραυματίστηκαν’’ κατά την κατακρήμνισή τους από τις κοινωνικές συμπεριφορές ενός κοινωνικοπολιτικού αλλά και οικονομικού Καιάδα πάνω στις οποίες επικάθισε και το μένος εναντίον των οικονομικών μεταναστών από τρίτες χώρες. Εξάλλου, η Ελληνική κοινωνία δεν είναι άμοιρη των ευθυνών της για ό,τι έχει συμβεί. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα ήταν αυτή που επέτρεψε άκριτα όλο αυτό το μεταναστευτικό κύμα στην επικράτειά της και ότι οι ιδιώτες προσελάμβαναν εργατικό προσωπικό από την αλλοδαπή με σκοπό την οικονομική του εκμετάλλευση και την μείωση του κόστους, όταν μάλιστα οι ίδιοι οι Έλληνες δεν καταδέχονταν να εργαστούν σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, κατώτερα των προσδοκιών και των φιλοδοξιών τους. Από την άλλη, η οικονομική εξαθλίωση γεννά πάντα φαινόμενα εγκληματικότητας. Δημιουργήθηκε έτσι μία νοσηρή κατάσταση φαύλου κύκλου της οποίας απότοκο είναι τα σημερινά φαινόμενα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Ωστόσο, ούτε και οι λεγόμενοι οικονομικοί μετανάστες είναι ανεύθυνοι για όσα έχει ζήσει η ελληνική κοινωνία: τα μπαράζ ληστειών και οι δολοφονίες με ειδεχθή τρόπο πολλές φορές δίχως σοβαρό οικονομικό αντίκρισμα έχουν εξοργίσει την ελληνική κοινωνία που ζητά εξυγίανση. Εντούτοις, αν και κανένας δεν διαφωνεί σε κάτι τέτοιο, αυτό πρέπει να γίνει μέσα στα όρια του νόμου και της συντεταγμένης πολιτείας. Οι πρακτικές ξυλοδαρμών και διώξεων από πολίτες που δεν έχουν καμιά δικαιοδοσία μάλλον αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας και γίνονται πρόξενοι αντιδράσεων παρά ωφελούν.

Αν η ελληνική κοινωνία σταθεί αδρανής μπροστά σε τέτοια φαινόμενα έκνομης βίας και παραβατικότητας από οπουδήποτε κι αν αυτά προέρχονται, τότε θα κινδυνεύσει η κοινωνική σταθερότητα και η πολιτική ζωή της χώρας θα βρεθεί απέναντι σε δυσάρεστες καταστάσεις που ήδη προεικονίζονται αν τεθούν εκτός νόμου πολιτικοί σχηματισμοί που νόμιμα και δημοκρατικά έχουν ψηφιστεί από ικανή μερίδα του εκλογικού σώματος και έχουν καταλάβει μία θέση στο κοινοβούλιο. Η λήψη μιας τέτοιας απόφασης εν θερμώ θα μπορούσε να καταστεί εξίσου επικίνδυνη με την αδράνεια. Εξάλλου, παρόμοια ιδεολογήματα δεν αντιπαλεύονται με μέτρα καταστολής αλλά με πολιτικά επιχειρήματα και πρακτικές που αναστρέφουν το κλίμα αβεβαιότητας. Η κατά κοινή ομολογία αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος, η διαφθορά και το ψεύδος, η οικονομική ανασφάλεια λόγω της κρίσης και η εγκληματικότητα που έμοιαζε να μην είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά , αφήνοντας τον πολίτη έκθετο και απροστάτευτο, ήταν αυτές που δημιούργησαν τέτοιου είδους κοινωνικές αντιδράσεις. Απαιτείται λοιπόν αλλαγή πλεύσης: πρέπει χωρίς αμφιβολία να απαλειφθούν πρώτα αυτά τα φαινόμενα κοινωνικής χαλάρωσης, ώστε να μην υπάρχει ούτε ίχνος υποψίας ανάπτυξης τέτοιων ιδεών. Βέβαια, καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της κατάστασης παίζει η παιδεία, με τη στενότερη αλλά και την ευρύτερη έννοια του όρου, αφού τα φαινόμενα μισαλλοδοξίας διαμορφώνουν όχι μόνο πρακτικές, αλλά και συνειδήσεις. Πέραν λοιπόν της ανθρωπιστικής πλευράς του ζητήματος και την εκούσια ή ακούσια καταστρατήγηση των αξιών των οποίων υπέρμαχος εμφανίζεται μια ξενοφοβική μερίδα του ελληνικού λαού, το ζήτημα παραμένει βαθιά κοινωνικό και καθαρά πολιτικό.