Δείτε τι γράφουν οι Γερμανοί!!! Δημοψήφισμα για το Euro, Bravo, ο κ. Παπανδρέου!

Volksabstimmung über Euro

Bravo, Herr Papandreou!

Ein Kommentar von Sven Böll

 Foto: REUTERS

Europa zeigt sich fassungslos: Der griechische Premier will sein Volk über den Euro-Rettungsplan für sein Land abstimmen lassen. Papandreou setzt alles auf eine Karte - doch seine Entscheidung ist richtig. 
Ελλάδα: Παπανδρέου θέλει δημοψήφισμα / Bravo, Herr Papandreou!
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έχει εκπληκτικά δημοψήφισμα για ένα νέο διεθνές πακέτο διάσωσης ανακοίνωσε. Θα πρέπει να abgehaltenwerden σε λίγες εβδομάδες, όταν είναι γνωστές λεπτομέρειες του πακέτου διάσωσης 130 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Griechenland: Papandreou will Referendum / Bravo, ο κ. Παπανδρέου! http://www.youtube.com/watch?v=FtS_ASdeFQ8

 

Hamburg - Man muss das gleich zu Beginn sagen: Die Griechen sollen zur Abwechslung mal wieder selbst entscheiden, wie es mit ihrem Land weitergeht - und mit ihnen.                                                                                                     ANZEIGE

Sie hatten schon länger keine echte Gelegenheit mehr dazu. Seit anderthalb Jahren steht das einst stolze Land unter fremder Verwaltung, es ist de facto kein souveräner Staat mehr. Wichtigste Aufgabe der Regierung ist es, die Sparprogramme und Strukturreformen durchs Parlament zu bringen und umzusetzen. Diktiert werden sie von der stets strengen Troika aus EU-Kommission, Europäischer Zentralbank (EZB) und Internationalem Währungsfonds (IWF). Sonst gibt es kein neues Geld, und das Land wäre von jetzt auf gleich bankrott.

Nicht mehr Herr über seine Finanzen zu sein, um Geld betteln und dafür fast alles tun zu müssen, das ist für mittellose Staaten genauso würdelos wie für arme Menschen. Es kränkt die Seele, macht wütend und lässt einen verzweifeln. Wenn man weiß, dass die eigene Lage auch noch weitgehend selbstverschuldet ist, macht es das nicht besser, sondern nur noch schlimmer.

Es scheint wie eine zur dramatischen Lage passende Verzweiflungstat nach dem Prinzip "Selbstmord aus Angst vor dem Tod", dass der griechische Premier Georgios Papandreou das Volk zur Umschuldung seines Landes befragen will. Die Wähler sollen entscheiden, ob sie die Beschlüsse aus Brüssel mittragen oder nicht.

Der x-te Euro-Rettungsgipfel hatte vergangene Woche beschlossen, dass die privaten Gläubiger gegenüber Griechenland auf die Hälfte ihrer Forderungen verzichten sollen. Weil von den weit mehr als 300 Milliarden Euro Staatsschulden rund 200 Milliarden Euro bei Banken, Versicherungen und Fonds liegen, wäre das Land einen erklecklichen Teil der erdrückenden Kreditlast los.

Drei gute Gründe für Papandreous Entscheidung

Unabhängig davon, wie die Frage des Referendums am Ende lauten wird: Die Griechen werden darüber abstimmen, ob ihr Land in der Euro-Zone bleibt oder die Währungsunion verlässt. Die Regierung könnte die Bürger ganz direkt fragen: "Wollen Sie weiter mit dem Euro bezahlen oder lieber wieder mit der Drachme?"

Wie kann dieser Papandreou nur! Das eigene Volk fragen, das gegen seine Politik Sturm läuft! Da ist doch jetzt schon klar, was rauskommt! So lauten viele spontane Reaktionen auf die Ankündigung des Premiers.

Zumal es bislang die größte Sorge der anderen Euro-Mitglieder war, das Griechenland "Tschüs, Euro" sagt. Die Formel zur europäischen Apokalypse geht so: Erst verabschiedet sich Griechenland, dann fallen Portugal und Spanien, und dann reißt Italien die Währungsunion mit in den Abgrund. Mit etwas Glück bleibt ein nordeuropäisches Euro-Zönchen übrig.

Keine Frage: Diese Gefahr besteht, wenn die Griechen nein zu den Brüsseler Beschlüssen sagen. Papandreou spielt volles Risiko. Trotzdem ist seine Entscheidung aus mehreren Gründen richtig.

Erstens braucht der Premier eine unmittelbare Legitimation für sein Handeln. Er wurde vor Eskalation der Schuldenkrise gewählt. Die Politik, die er macht, erfordert extreme Schritte. In Griechenland streiten die Parteien nicht über ein bisschen mehr Netto vom Brutto, eine Vignette für Autobahnen oder die Schließung von ein paar Bundeswehrstandorten. Nein, es wird so brutal gespart wie noch nie in einem entwickelten Land. Würde der deutsche Finanzminister so rücksichtslos die Ausgaben kürzen wie sein griechischer Kollege, müsste er binnen eines Jahres rund hundert Milliarden Euro sparen.

Zweitens betreibt die Opposition in Griechenland Obstruktion. Sie hat auch nach anderthalb Jahren Leiden immer noch nicht verstanden, dass das Land keine parteipolitischen Mätzchen gebrauchen kann. Durch eine Volksabstimmung besteht zumindest die Hoffnung, dass die Opposition zur Besinnung kommt. Zumindest muss sie sich klar positionieren, wie sie sich die Zukunft des Landes vorstellt.

Drittens befindet sich Griechenland in einer Abwärtsspirale: Fast alle Bürger sind Opfer der Sparpolitik, viele von ihnen verstehen die Welt nicht mehr und streiken. Wenn aber selbst diejenigen nicht arbeiten, die noch Jobs haben, schadet das der Wirtschaft zusätzlich. Die Konjunktur bricht weiter ein. Neue, härtere Maßnahmen werden nötig. Und so weiter. Würde sich die Mehrheit der Bevölkerung zum eingeschlagenen Weg aus der Krise bekennen, könnte dieser Gruselmodus noch am ehesten beendet werden. Streiks wären dann wohl delegitimiert.

Ermutigende Erfahrungen

Es spricht einiges dafür, dass die Griechen ihren Premier am Ende unterstützen und die Brüsseler Beschlüsse nicht torpedieren werden. Die Mehrheit der Bürger ist der Meinung, es müsse Schluss sein mit dem jahrzehntelangen Schlamassel. Viele überfordert das Tempo der Veränderung, sie sind aber nicht gegen den Richtungswechsel an sich.

Ermutigend sind die Erfahrungen aus anderen Euro-Ländern. Die Schuldenkrise hat bereits mehrere Regierungen weggefegt - etwa in Portugal und Irland. Allerdings gewannen die Parteien eine Mehrheit, die zum Teil noch härtere Sparmaßnahmen ankündigten.

Bis zum Referendum in Griechenland wird es eine intensive Debatte über die beiden Alternativen geben: Brutalo-Sanierung innerhalb der Euro-Zone oder Staatsbankrott mit Drachme-Einführung.

Es wird sich zeigen, dass es dabei nicht um die Wahl zwischen Hölle und Paradies geht. Beide Wege werden schwierig und entbehrungsreich sein. Jeder Bürger muss für sich entscheiden, welchen er für den besseren hält. Er wird etwa überlegen, ob er für einen Austritt aus der Währungsunion sein Vermögen aufs Spiel setzen möchte. Ersparnisse wären bei der Rückkehr der Drachme kaum noch etwas wert.

Zumindest hat es jeder Grieche selbst in der Hand und kann nicht mehr auf die Regierung schimpfen, die sich dem internationalen Diktat beugt. Und selbst wenn die Griechen am Ende nein sagen und das Land im Extremfall die Euro-Zone verlässt, scheinen die Konsequenzen weniger brenzlig als noch vor einem Jahr.

ANZEIGE 

Das Hauptproblem bei einer Rückkehr zur nationalen Währung besteht darin, dass die Drachme massiv abwerten wird. Weil die Schulden aber weiterhin in Euro bestehen, müsste die Regierung immer mehr Drachmen aufwenden, um die Euro-Schulden zu bezahlen. Sie wäre rasch bankrott.

Deshalb würde es vorher wohl zu einem noch radikaleren Schuldenschnitt kommen. Dann müssten auch die staatlichen Gläubiger auf einen Teil ihrer Forderungen verzichten. Schließlich lagern immer mehr griechische Verbindlichkeiten bei der EZB und den anderen Euro-Ländern. Zu diesem Verzicht käme es wohl auch bei einem Verbleib Griechenlands in der Währungsunion. Nur eben später statt früher.

Die Ansteckungsgefahr für andere Länder scheint nicht mehr so groß. Keinem Land in der Euro-Zone geht es so mies wie Griechenland. Das scheinen inzwischen auch die Akteure auf den Finanzmärkten so zu sehen.

Πηγή: http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/0,1518,795189,00.html

Aus dem Deutschen ins Griechische -> Από Γερμανικά στα Ελληνικά

Χρήστος Α. Κατσαρός 

Αμβούργο - Πρέπει να πούμε ότι στην αρχή: Οι Έλληνες θα πρέπει να αποφασίσει για μια αλλαγή και πάλι, ακόμη και δεδομένου ότι συνεχίζει με τη γη τους - και μαζί τους.
 DISPLAY

Δεν είχαν καμία πραγματική ευκαιρία για κάποιο χρονικό διάστημα περισσότερο. Δεδομένου ότι ένα ενάμιση χρόνο, η άλλοτε περήφανη χώρα βρίσκεται υπό ξένη διοίκηση, είναι εκ των πραγμάτων δεν είναι πλέον κυρίαρχο κράτος. Το πιο σημαντικό καθήκον της κυβέρνησης είναι να φέρει τα προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις μέσω του κοινοβουλίου και να εφαρμοστούν.Είναι πάντα υπαγορεύονται από την αυστηρή τρόικα της ΕΕ, Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Διαφορετικά δεν υπάρχει καμία νέα χρήματα, και η χώρα θα χρεοκοπήσει τώρα.
Για να είναι πλέον κύριος των οικονομικών του, επαιτεία για χρήματα και σχεδόν όλα όσα χρειάζεται να το κάνει, αυτό είναι για τις φτωχές χώρες, καθώς και αναξιοπρεπές για τους φτωχούς. Πονάει η ψυχή, σε κάνει να θυμώσει και να κάνει μια απελπισία. Αν κάποιος ξέρει τη θέση ότι το ένα είναι σε μεγάλο βαθμό και προκάλεσε μόνος του, δεν κάνει καλύτερα, αλλά χειρότερα.

Φαίνεται σαν η κατάλληλη πράξη απελπισίας σχετικά με τη δραματική κατάσταση σε μια "αυτοκτονία από το φόβο του θανάτου», που ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, ο λαός της χώρας του θέλει να ζητήσει αναδιάρθρωση του χρέους . Οι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν εάν θα εγκρίνουν τις αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες ή όχι.

Ο x-ος € εξοικονόμησης σύνοδος κορυφής είχε αποφασίσει την περασμένη εβδομάδα ότι οι ιδιώτες πιστωτές για την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ήμισυ των αιτημάτων τους . Λόγω της βρίσκονται περισσότερα από 300 δισ. ευρώ το δημόσιο χρέος από 200 δις ευρώ στις τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και ταμεία, η χώρα θα ήταν ένα σημαντικό μέρος της συντριπτικής βάρος μακριά πίστωσης.

Τρεις καλοί λόγοι για την απόφαση του Παπανδρέου
Ανεξάρτητα από το πώς το θέμα του δημοψηφίσματος θα είναι στο τέλος: Οι Έλληνες θα ψηφίσουν για το αν η χώρα τους θα παραμείνουν στη ζώνη του ευρώ ή να εγκαταλείψουν την νομισματική ένωση. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει από τον πολίτη άμεσα: «Θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα € ή μάλλον επιστροφή στη δραχμή;"
Πώς αυτό μπορεί να Παπανδρέου! Τους δικούς τους ανθρώπους ζητάμε να τρέχει εις βάρος των πολιτικών καταιγίδα του! Δεδομένου ότι είναι ήδη σαφές τι βγει! Τόσοι πολλοί είναι αυθόρμητες αντιδράσεις στην ανακοίνωση της Premiers.
Ειδικά δεδομένου ότι μέχρι τώρα η μεγαλύτερη ανησυχία των άλλων μελών της Ευρωζώνης, η Ελλάδα ήταν η "Bye, €», λέει.Ο τύπος για την ευρωπαϊκή αποκάλυψη πάει κάπως έτσι: πρώτον αντίο Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία θα πέσουν, και στη συνέχεια να τραβά την νομισματική ένωση με την Ιταλία πάνω από τον γκρεμό. Με λίγη τύχη, εξακολουθεί να υπάρχει Βόρειας Ευρώπης ευρω-Zönchen.
Όχι Ερώτηση: Ο κίνδυνος είναι ότι εάν οι Έλληνες λένε όχι στις αποφάσεις των Βρυξελλών. Παπανδρέου θα διαδραματίσει πλήρως τον κίνδυνο. Παρ 'όλα αυτά, η απόφασή του είναι σωστή για διάφορους λόγους.
Πρώτον, η Premier χρειάζεται άμεση δικαιολογία για τις πράξεις του. Εξελέγη κατά κλιμάκωση της κρίσης χρέους. Η πολιτική που κάνει απαιτεί ακραίες ενέργειες. Στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας τα μέρη δεν έχουν λίγο πιο καθαρό από τα ακαθάριστα, μια βινιέτα στις εθνικές οδούς, ή το κλείσιμο ορισμένων τόπων Bundeswehr. Όχι, αυτό αποθηκεύεται ως βάναυση όπως πάντα σε μια αναπτυγμένη χώρα. Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας θα ήταν τόσο αδίστακτα να μειώσει τις δαπάνες, όπως τον Έλληνα ομόλογό του, εκτός θα πρέπει, εντός ενός έτους από εκατό δισεκατομμύρια €.
Δεύτερον, η αντιπολίτευση λειτουργεί σε απόφραξη Ελλάδα.Έχει, επίσης, ενάμιση χρόνο μετά την ταλαιπωρία δεν είναι ακόμα κατανοητό ότι η χώρα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κομματικά γελοιότητες. Με την λαϊκή ψήφο, τουλάχιστον υπάρχει ελπίδα ότι η αντιπολίτευση έρχεται στα συγκαλά του.Τουλάχιστον, πρέπει η ίδια με σαφήνεια τη θέση, όπως αυτή φαντάζεται το μέλλον της χώρας.
Τρίτον, η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα φαύλο κύκλο: Σχεδόν όλοι οι πολίτες είναι τα θύματα της λιτότητας, πολλές από τις οποίες κατανοούν τον κόσμο και δεν είναι πλέον σε απεργία. Αλλά αν ακόμα και εκείνων που δεν εργάζονται οι οποίοι δεν έχουν θέσεις εργασίας, η οποία βλάπτει την οικονομία ακόμη περισσότερο. Η οικονομία καταρρέει περαιτέρω. Χρειάζονται νέες, πιο σκληρά μέτρα. Και ούτω καθεξής. Μπορεί η πλειοψηφία του πληθυσμού φανερά στην επιλεγμένη διαδρομή από την κρίση θα μπορεί να παύσει αυτή την κατάσταση φρίκης πιο πιθανό. Οι απεργίες θα μπορούσε πιθανότατα να έθεσαν εκτός νόμου.
Ενθάρρυνση εμπειρίες
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι Έλληνες υποστηρίζουν πρεμιέρα τους στο τέλος και οι αποφάσεις των Βρυξελλών δεν θα τορπίλη. Η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι πρέπει να υπάρξει ένα τέλος στην εδώ και δεκαετίες-μακρά χάος. Πολλές κλήσεις για το ρυθμό των αλλαγών, αλλά δεν είναι κατά την αλλαγή της κατεύθυνσης.
Ευτυχώς, οι εμπειρίες από άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ. Η κρίση του χρέους έχει ήδη εξαφανιστεί από πολλές κυβερνήσεις - όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Ωστόσο, το κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία, ανακοίνωσε μερικές φορές ακόμα πιο σκληρά μέτρα λιτότητας.
Μέχρι το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, θα υπάρχει μια έντονη συζήτηση σχετικά με τις δύο εναλλακτικές λύσεις: σκληρής ανάπλασης εντός της ζώνης του ευρώ ή χρεοκοπία του κράτους με την εισαγωγή δραχμή.
Θα δείξει ότι δεν είναι το θέμα της επιλογής μεταξύ κόλαση και τον παράδεισο. Και οι δύο διαδρομές θα είναι δύσκολη και εξαντλητική. Κάθε πολίτης πρέπει να αποφασίσει για τον εαυτό του ό, τι πιστεύει ότι είναι το καλύτερο. Θα σκεφτούμε αν θέλει να καθιερωθεί για μια έξοδο από τη νομισματική ένωση ενεργητικού του σε κίνδυνο. Ταμιευτήριο θα ήταν κατά την επιστροφή της δραχμής μετά βίας αξίζει τίποτα.
Τουλάχιστον έχει κάθε Έλληνας στα χέρια τους και δεν μπορούν να διαμαρτύρονται για την κυβέρνηση, η οποία υποκλίνεται στις διεθνείς επιταγές. Και ακόμα κι αν οι Έλληνες λένε όχι στο τέλος της χώρας και σε ακραίες περιπτώσεις, έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, οι συνέπειες φαίνονται λιγότερο επισφαλής από ό, τι πριν από ένα χρόνο.
 DISPLAY
Το κύριο πρόβλημα με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα είναι η δραχμή θα υποτιμηθεί μαζικά. Επειδή το χρέος συνεχίζει να υπάρχει, αλλά σε ευρώ, η κυβέρνηση θα περνούν όλο και περισσότερο δραχμές να πληρώσει το χρέος €. Θα γρήγορα σε πτώχευση.
Ως εκ τούτου, θα μπορούσε πιθανότατα να έρθει πριν από μια ακόμη πιο ριζική μείωση του χρέους. Στη συνέχεια, το κράτος θα πρέπει να επιστρέψουν μερικές από τις αξιώσεις τους προς τους πιστωτές. Τέλος, το κατάστημα είναι πάντα πιο ελληνικό χρέος στην ΕΚΤ και σε άλλες χώρες του ευρώ. Γι 'αυτό το παραίτηση, αυτό θα μπορούσε πιθανότατα να μείνετε σε κάποιο από Ελλάδα στην νομισματική ένωση. Μόνο αργότερα, αντί για μόνο μία φορά.
Ο κίνδυνος μετάδοσης σε άλλες χώρες δεν φαίνεται τόσο μεγάλη. Καμία χώρα στη ζώνη του ευρώ, δεν είναι τόσο κακή όσο η Ελλάδα. Φαίνεται τώρα, ακόμη και οι παίκτες στις χρηματοοικονομικές αγορές για να το δείτε.

Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι: 

Δείτε τι γράφουν οι Γερμανοί!!! Δημοψήφισμα για το Euro, Bravo, ο κ. Παπανδρέου!

Από τον Χρήστος Α. Κατσαρός, Τρίτη, 1 Νοέμβριος 2011 στις 4:32 μ.μ. 

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.

Η Ελλάδα διεθνές προτεκτοράτο

Του Δρ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α ΔΡΟΓΙΔΗ  Διδάκτωρος Ιστορίας Παν/μίου Paris 1 Pantheon Sorbonne 

                                                                τ. Υποτρόφου Unesco

Τ

α ζητήματα που ανατρέπουν ολόκληρο το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της Ελλάδας επιταχύνονται, όχι μόνο μέσα από όσα μπορούμε να αντιληφθούμε και να ερμηνεύσουμε, αλλά και μέσα από δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων[1] ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε συνέντευξή του στο περιοδικό Spiegel, όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, δήλωσε ότι «θα μπορούσε να πει κανείς ότι [η Ελλάδα] θα παραδώσει προσωρινά ένα μέρος της κυριαρχίας της. Δεν πιστεύω ότι άλλη χώρα θα ήθελε να υποστεί αυτά τα σκληρά μέτρα, εκτός κι αν είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης».

Η έννοια της παράδοση της ελληνικής κυριαρχίας αλλάζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η χώρα, ανατρέπει δομές και επιτρέπει σε ξένους να διαμορφώνουν τις συνθήκες κατά το δοκούν. Η ελληνικότητα του χώρου εξανεμίζεται, η κινητή και ακίνητη περιουσία του κράτους περνά κάτω από γαλλογερμανική κηδεμονία και τέλος η παραδοχή του Σόιμπλε δεν αφήνει περιθώρια για ψευδαισθήσεις.

Η Ελλάδα προτεκτοράτο

Α

πό την ώρα που τίθεται θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας η Ελλάδα, η χώρα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο και η ελληνική  εξουσία σε διεκπεραιωτή συμφερόντων. Είναι ο πιο εύκολος τρόπος να «αξιοποιηθούν» οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της περιοχής προς όφελος τρίτων, να λυθούν πολλές διαφορές με γειτονικές χώρες χωρίς ελληνικές απαιτήσεις, να εισβάλουν κεφαλαιούχοι που θα μπορούν να ασκούν ανθελληνική πολιτική, σε μια περιοχή δίχως ταυτότητα.

Αυτό συνιστά, από μόνο του «πολιτική ομηρία» που στην τελική φάση επιδιώκουν οι ευρωπαϊκοί κύκλοι. Η Ελλάδα έγινε θύμα των δικών της πολιτικών και οικονομικών επιλογών και το χειρότερο είναι ότι αυτές τις επιλογές τις επέβαλαν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Στην ουσία η κυβέρνηση δεν ήθελε / δεν ήξερε να διαπραγματευτεί για χάρη της ίδιας της πατρίδας. Το αποτέλεσμα είναι, δυστυχώς, αυτό που περιέγραψε ο Σόιμπλε.

Δε μιλάμε απλά για τα σκληρά μέτρα που βυθίζουν την ελληνική κοινωνία στην ύφεση, αλλά για τη φυσιογνωμία μιας χώρας που μεταλλάσσεται και θα έχει ένα νέο χαρακτήρα. Κάτι τέτοιο ανακαλύπτουμε στο παρελθόν μόνο με την Αλβανία, που έχει απόλυτη οικονομική, πολιτιστική και πολιτική επιρροή από την Ιταλία την εποχή του μεσοπολέμου, σε σημείο που ο Μουσολίνι μιλούσε για πλήρη αφομοίωση (βλ. σχετικά ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α.ΔΡΟΓΙΔΗΣ Βαλκάνια η γη της Φωτιάς τ. 4^ος κεφ.1^ο σελ. 153 – 167, εκδ. ΤΖΙΑΜΠΙΡΗΣ – ΠΥΡΑΜΙΔΑ 2001).

Μια τέτοια πραγματικότητα ίσως κληθεί ν’ αντιμετωπίσει και η Ελλάδα και η προσπάθεια αφομοίωσης μέσα σε μια πολυπολιτισμική πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή. Η έννοια της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας σε ένα εισαγόμενο διοικητικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο έχει άλλη αξία, επειδή ακριβώς δεν υπάρχει τίποτε το αυτονόητο. Η ελευθερία και η ανεξαρτησία μέσα σε μια χώρα που θα είναι κάτω από διεθνή έλεγχο, μοιάζουν εντελώς ξένες έννοιες.

Αλλά και οι εκλογές, οι βουλευτές, η κυβέρνηση είναι φαινόμενα που δε συνδέονται με την υποτέλεια που θα επιβληθεί στη χώρα. Ο ρυθμός ανάπτυξης και η λογική θυμίζουν την αποικιοκρατία σε μια χώρα του 19^ου αιώνα, όπου η εκάστοτε μητρόπολη επηρέαζε την αποικία της. Η ψυχοσύνθεση ενός κόσμου που εξουσιάζεται δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Στην ουσία άλλοι είναι οι ρυθμοί ανάπτυξης σε μια (α) χώρα και άλλοι οι ρυθμοί σε μια (β) χώρα. Όμως στην περίπτωση του προτεκτοράτου οι υποχρεωτικές μεταβολές γίνονται με βάση τις επιλογές του ξένου παράγοντα.

Η σχέση ανάμεσα σε μια ηγέτιδα χώρα και σε μια χώρα δορυφόρο είναι διαφορετική, κυρίως όταν υπάρχει η λογική του πιστωτή και του δανειζόμενου, ο πρώτος έρχεται να εισπράξει (με τόκο) ότι επένδυσε, άρα θα εκποιήσει ό,τι μπορεί στην καλύτερη τιμή, ο δεύτερος θα αποδώσει τα εισπραχθέντα και θα χάσει ένα τμήμα της περιουσίας του, που  όταν το είχε μπορούσε κάποτε να το διαχειριστεί προς όφελός του.

Η προοπτική του Δημοψηφίσματος  και οι μαθητευόμενοι μάγοι

Ό

λο αυτό το σκηνικό δημιούργησε αλυσιδωτές αντιδράσεις και δημιούργησε ένα δυσάρεστο κλίμα με έντονη τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία, αλλά και οι εκπρόσωποι των κοινοβουλευτικών κομμάτων ένιωσαν την οργή του κόσμου. Η αγανάκτηση έφερε σε αμηχανία όλους τους «παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ» και υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό να αναλάβει πρωτοβουλίες.

Η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας δεν είναι εύκολη υπόθεση, έτσι η αναζήτηση «συνενόχων» αποτελεί μια ευκαιρία γιατί διάχυση της ευθύνης και τον γενικότερο αποπροσανατολισμό. Οι εκλογές δεν ευνοούν μια τέτοια εξέλιξη, γιατί το αποτέλεσμά τους δεν εγγυάται την ίδια πολιτική πρακτική. Μέσα σ’ αυτή την αβεβαιότητα επιλέχτηκε η αναβάπτιση της κυβέρνησης μέσα από την (πληγωμένη) πλειοψηφία των 153 βουλευτών και την προκήρυξη δημοψηφίσματος για τη νέα δανειακή σύμβαση και την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.

Όμως ακόμη και σ’ αυτό το σημείο η κυβέρνηση κάνει λάθος, αφού το άρθρο 44 του Συντάγματος επιτρέπει τη διενέργεια δημοψηφίσματος για σοβαρά κοινωνικά θέματα εκτός από τα δημοσιονομικά, οπότε κάθε δημοψήφισμα μπορεί να έρθει στην επικαιρότητα, οτιδήποτε αφορά τη δανειακή σύμβαση δε μπορεί να μπει σε μια τέτοια διαδικασία.

Αν επιχειρηθεί ένα δημοψήφισμα με αντικείμενο την «εθνική κυριαρχία», θα είναι από μόνο του ανεδαφικό, γιατί κανένας έλληνας πολίτης δε θα πάρει το βάρος μιας εθνικής μειοδοσίας. Αλλά και η εθνική κυριαρχία είναι θέμα που υπερβαίνει την κατηγορία ‘κοινωνικά ζητήματα’. Με όλες αυτές τις παραμέτρους η κυβέρνηση επιχείρησε να δημιουργήσει εντυπώσεις, αλλά στην ουσία είναι ‘θύμα’ των δικών της επιλογών.

Ακόμη κι αν, υποθετικά, είχε τη δυνατότητα να καταφύγει σε δημοψήφισμα για δημοσιονομικά ζητήματα, γιατί δεν κατέφυγε δυο χρόνια νωρίτερα, ενώ ο πρωθυπουργός ζητούσε φορτικά από τον τότε διευθυντή του Δ.Ν.Τ. να μπει η χώρα κάτω από την εποπτεία του. Όπως δε αποκάλυψε ο τέως διευθυντής του Δ.Ν.Τ. Ντομινίκ Στρος Καν, αυτό επιδιώχθηκε από τον Γ. Παπανδρέου πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

 Αυτές οι πρακτικές δεν αποδίδουν τα αποτελέσματα που θέλει η Ελλάδα για να επιβιώσει και η θέση του Σόιμπλε, όσο και οι πειραματισμοί του Παπανδρέου εκθέτουν τη χώρα σε πολλούς κινδύνους με ανυπολόγιστες συνέπειες. Η Ελλάδα εκτίθεται, καθημερινά, σε πολιτικές ακροβασίες και μετατρέπεται σε πολιτικό πειραματόζωο που δέχεται τη φροντίδα μαθητευόμενων μάγων. Η πολιτική είναι πολύ σοβαρό θέμα με ιδιαίτερα λεπτές αποχρώσεις, για τις οποίες έδωσαν το παρόν μεγάλες και φωτεινές προσωπικότητες. Αν οι κυβερνώντες και οι συμπρωταγωνιστές της Βουλής των Ελλήνων θα φανούν άξιοι των περιστάσεων, θα το δείξει η ιστορία γιατί θα κριθούν εκ του αποτελέσματος.  

---

[1] Ανακτημένο από το Capital.gr  Δευτέρα 31.10.2011

Δρ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α ΔΡΟΓΙΔΗΣ

Διδάκτωρ Ιστορίας Παν/μίου Paris 1 Pantheon Sorbonne

τ. Υπότροφος Unesco

Αναλήψεως 50   54644  Θεσσαλονίκη

2310850648  2310 241502

 6973315622    6980578949

drogidis@otenet.gr ddro90@otenet.gr

   http://drogidis.blogspot.com/

                http://dimitriosdrogidis.webnode.com/

 Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι: 

Η Ελλάδα διεθνές προτεκτοράτο

Η Ελλάδα διεθνές προτεκτοράτο

από τον Χρήστος Α. Κατσαρός, Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2011 στις 11:20 μ.μ. https://www.facebook.com/profile.php?id=100000607618486&sk=notes#!/note.php?note_id=285870274776557

Η Ελλάδα διεθνές προτεκτοράτο

Η Ελλάδα διεθνές προτεκτοράτο

από τον Θάρρος Τόλμη Αλήθεια, Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2011 στις 11:32 μ.μ. http://www.facebook.com/note.php?note_id=153093651455409

«Το πολιτικό management της Ελλάδας»

Από Chris Sintiki 

Ο "απόηχος" μιας έκπτωτης Δημοκρατίας

 Ο "απόηχος" μιας έκπτωτης Δημοκρατίας: Του Dr. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΔΡΟΓΙΔΗ

Από Chris Sintiki

Οι έκπτωτοι της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Οι έκπτωτοι της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Από Chris Sintiki 

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.